افسانه ووهم وغرض ، بهم انباشتند كه در هر مجموعهء حديث هر قدر هم در انتخاب آن دقت كرده باشند چيزى از آن هست . أبو حنيفة نعمان مؤسس فقه ومذهب حنفي كه به حديث ، بىاعتنا بود وقياس واستنباط عقل را در صف دلايل فقه بمقام أول ميبرد از هر ششصد وهفتصد حديث متداول زمان خويش يكى برگزيده ويك هزار وشصت وهفت حديث بر گرفته كه شاگرد وى أبو يوسف ( م 182 ه ) همه را در مجموعه‌اى بنام مسند أبو حنيفة آورده وباز در ميان آن مجعولات محقق هست ! از جمله حديث عايشه است كه گويد : « پيش از آنكه پيمبر مرا بگيرد ، جبريل تصوير مرا براي وى آورده بوده . » بخارى ومسلم وترمدى نيز حديثي به همين مضمون دارند كه جبريل تصوير عايشه را بر پارچهء ابريشمين براي پيمبر برده بود . گوئى خلاف نيست كه در اسلام تصوير موجودات جاندار كشيدن وبالتّبع داشتن وديدن حرام است وأبو حنيفة را فتوى همين است . مگر بجدل گويند كه جبريل فرشته است وبر فرشته تكليف نيست وتواند تصوير عايشه براي پيمبر بيارد وپيمبر تواند يك نظر به مخطوبهء خويش كند ، اما در همان مسند أبو حنيفة حديث ديگر از گفتهء جبريل هست كه با پيمبر گفت : « ديروز پيش تو آمدم اما براي اين پردهء مصور كه بر در است به درون نيامدم ، سر اين تصوير را ببريد . » معلوم نيست جبريلى كه براي پردهء مصور از ورود بخانهء پيمبر صرف نظر ميكند ، چگونه تصوير عايشه را براي وى ميبرد . وهم در مسند أبو حنيفة روايت ديگر هست كه يكى پيش پيمبر آمد وگفت قرآن آموختن نتوانم چيزى بمن بياموز كه از قرآن كفايت كند پيمبر گفت بگو : « سبحان اللَّه والحمد للَّه ولا إله الّا اللَّه واللَّه أكبر ولا حول ولا قوّة إلّا باللَّه . »